Bazı sorular vardır, cevabı basit sanılır ama derine indikçe insanı şaşırtır. “Erkek dediğin erkektir” der geçeriz çoğu zaman. Oysa kadınların bakışı, seçimi ve dikkat ettiği detaylar bu basit cümleyi biraz daha karmaşık hale getiriyor.
Yapılan bazı araştırmalar ve anketler, kadınların partner seçiminde sanılandan çok daha farklı kriterlere odaklandığını ortaya koyuyor. Erkekler olarak bizler ise çoğu zaman dış görünüşe, markaya, giyime, ayakkabıya ve “etkileyici görünmeye” odaklanırız. Kendimizi hazırlarız, süsleriz, bazen esprilerle durumu kurtardığımızı sanırız.
Ama işin ilginç tarafı burada başlıyor.
İngiltere’de yapılan bir ankete göre kadınların erkeklerde ilk baktığı şeyler ne kıyafet, ne boy, ne de “görünüşteki ihtişam”. Liste çok daha farklı: el bakımı, dişler, kaşlar, gözler… ve en dikkat çekeni ise kalça.
Bu tabloyu görünce insan ister istemez durup düşünüyor: “Biz bugüne kadar neyi konuşuyormuşuz?”
Erkekler olarak çoğu zaman “karakter”, “iş-güç”, “ekonomi” gibi başlıkların öne çıktığını düşünürken, detayların aslında çok daha ince işlendiğini görmek şaşırtıcı olabiliyor.
Elbette bu tür araştırmalar her toplumda birebir aynı sonucu vermez. Kültür, yaşam tarzı ve alışkanlıklar bu tercihleri değiştirir. Türkiye’de ya da başka bir coğrafyada çok daha farklı öncelikler öne çıkabilir. Ama şurası kesin: kadınlar erkekleri düşündüğümüzden çok daha detaylı inceliyor.
Buradan hareketle “İngiliz kadınları böyle bakıyormuş” demek de tek başına yeterli değil. Her toplumun kendi dinamikleri var. Ama yine de insanın aklına şu soru geliyor: Biz gerçekten karşı tarafı ne kadar tanıyoruz?
Belki de asıl mesele, kimin nereye baktığı değil; birbirini anlamaya ne kadar yaklaşabildiğimizdir.
Doğu erkekleri, Batı kadınları, farklı beklentiler, farklı hayatlar… Ama sonuçta herkesin ortak noktası aynı: doğru insanı bulmak.
Yine de insan düşünmeden edemiyor… Coğrafya gerçekten kader mi?
Ne diyelim… Hayatın içinde bazen ciddi analizler, bazen de böyle hafif tebessüm ettiren araştırmalar olur. Önemli olan, hepsinden biraz ders çıkarabilmek.
Şimdilik bu kadar… Her zaman böyle yazılar yazılmaz, arada böyle “insana ayna tutan” konulara da değiniriz.
Hoşça kalın.