İsterseniz sahada ter döken bir futbolcu olun, isterseniz düdüğüyle oyunu yöneten bir hakem, isterseniz kenarda takımı yönlendiren bir teknik direktör ya da tribünde yüreğiyle destek veren bir taraftar… Değişen bir şey yok: Futbol bir oyun.
Bu oyun için düzenlenen turnuvaların amacı; sporu sevdirmek, çocukları ve gençleri kahve köşelerinden, kötü alışkanlıklardan ve illegal işlerden uzak tutmak, insanlara hoşça vakit geçirecekleri bir ortam sunmaktır. Futbol; dünyanın dört bir yanında milyonları peşinden sürükleyen heyecanlı bir organizasyondur. Adı ister UEFA Şampiyonlar Ligi olsun, ister Süper Lig, ister UEFA Avrupa Ligi… Sonuç değişmez.
Futbol bir oyundur. Bu cümleyi aklımızdan asla çıkarmamalıyız.
Bölgesel liglere bakıyorum; komşu şehirlerle futbol yüzünden küsenler, kavga edenler, küfürleşenler… Taşlanan otobüsler, gerilen dostluklar… Oysa maç dediğiniz şey doksan dakikalık bir mücadele. Buna değiyor mu?
Bazılarımız taraftarlığı öyle bir noktaya taşıyor ki; evine götüreceği ekmeğin parasını maça harcıyor, çocuğunun rızkını deplasman yoluna düşürüyor. Takım sevmek başka bir şeydir, fanatiklik bambaşka bir şey.
Ben de Batman Petrolspor’u seviyorum. Bu şehrin takımı. Yıllarca futbol yorumculuğu da yaptım. Ama aklımdan tek bir cümleyi hiç çıkarmadım: Her şey sahada bitmeli. Futbolcuya, teknik direktöre alınan sonuca göre hakaret etmek, tribünden bağırıp çağırmak kimseye bir şey kazandırmaz.
Bugün yeneriz, yarın yeniliriz. Bu sene şampiyon olamayız, gelecek sene oluruz. Futbolun doğasında bu var.
Bir kulübe sadece başkan katkı sunmaz. Taraftar katkı sunar. Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü katkı sunar. Sponsor katkı sunar. Kısacası bir şehrin takımı, o şehrin ortak emeğidir. Bu emeğe saygı duymak gerekir.
Takımı sahiplenmek güzeldir. Taraftar olmak değerlidir. Ama fanatizm en kötüsüdür.
Komşu ilin takımı gelir, iki saat boyunca bize heyecan yaşatır. Hop oturur hop kalkarız. Ama maç bittiğinde, sonuç ne olursa olsun el sıkışıp evimize dönmeyi bilmeliyiz. Çünkü futbol bir savaş değil, bir oyundur.
Elbette iddia oynayan, kazanan ya da kaybeden insanlar vardır. Onların hesabı kendilerinedir. Ama gerçek taraftarlık; nazik ve uygar kalabilmektir. Sahada bir olumsuzluk varsa bunun muhatabı yönetimdir. Tribünden futbolcuya ve teknik heyete bağırmak sadece fanatizmdir, çözüm değil.
Unutmayalım…
Futbol bir oyun.
Ve oyunlar, insanları ayırmak için değil, birleştirmek için vardır.
Hoşça kalın.