Batman’ın caddelerine çıktığınızda ilk fark ettiğiniz şey ışıklar olur. Sokak lambaları pırıl pırıl, caddeler aydınlık, şehir gece bile gündüz gibi. İlk bakışta insanın içi rahatlıyor. “Ne güzel” diyorsunuz, “şehir ışıl ışıl.”

Ama insan ister istemez şu soruyu soruyor:

Bu kadar ışık gerçekten bizi aydınlatıyor mu?

Çünkü sokakların aydınlık olması yetmiyor. Asıl mesele aklın aydınlanmasıdır.

Aklımız karanlıkta kaldıktan sonra caddelerin ışıl ışıl olmasının ne anlamı var?

Bugün Batman’da birçok ailenin yüreğinde aynı endişe var. Kimi aile çocuklarının uyuşturucu batağına düşmesinden, kimi ise bahis ve kumar oyunlarına sürüklenmesinden korkuyor. Evlerde huzur eksik, ailelerde tedirginlik var. Aydınlık sokakların içinde büyüyen çocuklar, karanlık tuzakların içine çekiliyor.

Peki bu çocuklar eğitilmiyor mu?

Elbette eğitiliyor.

Batman’da onlarca okul var. Yüzlerce öğretmen var. Eğitim veren kurumlar var. Ama ne yazık ki karanlık odaklar bazen eğitimin bir adım önünde gidiyor. Okulun, öğretmenin, ailenin verdiği emeğin önüne geçmeye çalışan bir karanlık düzen var.

Daha acısı ise şu:

Bazı aile büyükleri bu tehlikeyi görmezden geliyor. Görmek istemiyor. Sorun kapıya dayanana kadar sessizlik devam ediyor.

Biz gazetelerde yazıyoruz. İnternette yazıyoruz. Defalarca uyarıyoruz. Herkesin okuma yazması var, herkes bu yazıları okuyabiliyor. Ama insan yine de şu soruyu sormadan edemiyor:

Gerçekten uyanıyor muyuz?

Uyan ey ahali…

Uyan ey Batman halkı…

Uyan ey vatandaş…

Gençlik elimizden kayıp gidiyor. Ama ne yazık ki bu derin uykudan uyanan çok az kişi var.

Şehirde hâlâ aynı kabadayılık, aynı bakış açısı, aynı düşünceler… Gelecek çoğu kişinin umurunda değil. Gün kurtarmak yetiyor. Oysa diğer şehirler ilerliyor. Birçok yerde insanlar geleceğe yatırım yapıyor.

Biz ise hâlâ uyuşturucu, bahis, kaçakçılık gibi sorunlarla anılmaktan kurtulamıyoruz.

Acı bir gerçek daha var:

Türkiye’deki birçok cezaevinde bir iki Batmanlıya rastlamak mümkün. Bu durum elbette tüm şehri temsil etmez ama insanın içini acıtıyor.

Demek ki bir yerde eksik var.

Ne okul tek başına yetmiş…

Ne aile tek başına yetmiş…

Ne de nasihatler…

Birçok kişi ne okuldan, ne aileden, ne de hocadan gereken dersi alabilmiş.

Gerçekten çok yazık…

Bazen insan şu cümleyi kurmadan edemiyor:

Keşke Batman’ın caddeleri karanlık olsaydı da aklımız aydınlık olsaydı.

Hoşçakalın.