“Kutsallık” ve “İnanç” kavramlarının insan hayatındaki karşılığı yeri doldurulamaz bir yaşam modeli olma sonucunu doğurmakta.

Çünkü inanmak ve ilahi gücü hissetmek gibi manevi boyutların koruyucu ve etkileyici hisleri tatmin edilme gerçekliğini ancak dini değerlerin sihirli dünyasında bulmakta. Dini Bayramlar da İslami kimliğin ve Müslümanlık bilincinin bir yaşam modeli haline gelmenin başarısıyla yılın belli günlerinde ortak eylemler birliği sağlayan güzellikleri özünde barındırır. Allaha yaklaşmak, kulluk bilincinin gereği olarak sadakatini göstermek, şükür ve minnettarlık duygularını ifade etmek amacıyla yapılan ibadet içerikli tüm eylemlerin ana karakteri İlahi rıza’ yı özümsemektir. Kurban ifadesini bazı bilgisizlerin öne sürdüğü şekliyle değerlendirmek hata olur. Kurban ifadesi belirlenmiş kutsal günlere ismini vermenin güzelliğiyle hem ilahi bir minnettarlık göstergesi hem de helal kılınmış bir besin ürününün meşru yollarla insan tarafından tüketilmesinin yaygınlık kazanması gerçekliğidir. İnsanların ana besin kaynağı durumunda olan iki önemli değer vardır. Tarım ürünleri ile Hayvansal ürünler tüketilmesi gereken besin kaynakları olarak insanlık tarihinin varlığını sürdürmesinde önemli roller yüklenmekte. Tüketilmesi veya tüketilme zorunluluğunun olmaması gibi seçeneklerle insanlar istediği besin ürününü kullanmanın iradesiyle yaşamını sürdürme gayreti gösterir. Bu manada hiç kimsenin başkasını eleştirme veya tüketilen besin değerini yok sayma hakkı olamaz. Bir de dini bir uygulama olan Kurban olgusunu değişik yargılarla dışlayıcı ifadelere dökmek büyük hataları karşımıza çıkarır. Kendisini Allaha yaklaştıran dini bir ritüel olan “Kurban Kesmek” eyleminin hem ibadet hem de muhtaç olanın karnını doyurmak gibi iki önemli faydası vardır. İslam Dünyasının yılda iki defa yaşadığı dini günlerin birincisinde bir aylık “Nefis Terbiyesi” nin ödülü olarak kutlanan Ramazan Bayramının yanı sıra ikinci kutsal günler olan Kurban Bayramı sürecinde “Adak” ların teslim edilmesi ve 5 temel ibadet unsurundan birinin yerine getirilmesi söz konusudur. Kurban Bayramı sürecinde yaratıcımıza olan şükran duygusu ve ibadet bilincinin gereği olarak hazırlanan kurbanlıklar adama gücü olanlar tarafından yaratının rızasına sunulmak üzere kesilerek besin değeri haline getirilir. Bu besinler muhtaçların hakkı gözetilerek dağıtılır ve Sosyal Dayanışma ile Sosyal Yardımlaşma olgularının dünyada en fazla rastlanan yardımlaşma örneklerini ortaya çıkarır. Sadece kurban kesmek ve dini bir ritüeli yerine getirmek değil, muhtaçlara yardım eli olacak Sosyal Birliktelik ruhunun hayata geçirilmesine ortam hazırlayan ortak payda eylemlerini yaşamamızı sağlar. Namaz, Oruç, Zekat, Kelime-i Şahadet gibi dört unsurun tamamlayıcısı olan Hac sorumluluğu da bu sürecin öneli bir parçasıdır. Çünkü Allahın huzuruna çıkmak ve “Arınmak” gibi önemli bir manevi atmosferin gerçekleşmesinde kutsal günlerin insan hayatında önemli dönüm noktaları vardır. Saf haliyle ve dünyanın tüm maddi unsurlarından soyutlanmanın rahatlığıyla tek bir bez parçasından oluşan kıyafetle Allaha kucak açmak ve minnettarlığı dile getirmek herkese nasip olmayan bir değerdir aslında… Hac ibadeti ve ziyareti bu arınmanın ve aslında insani kimliğin hiçbir anlamının olmadığının, asıl olanın yaratıcıya ve yarattığı varlıklara muhtaç olunduğunun göstergesi olarak yaşanması gereken bir zirve noktasıdır. Hac ibadeti ve bunu tamamlayan adak uygulaması gibi iki değeri özünde eriten Kurban Bayramı, her yılın belli bir döneminde kitleleri bir araya getirmeyi başaran özelliğiyle Toplumsal Bilinci canlandıran, Sosyal Dayanışma ruhunu artıran bir ortak hayat modelinin manasını yüklenmenin başarısıyla, milyarları yönlendirici bir kuvvet gösterisini insanlara sunar. Yani İbadet uygulaması, İman ve Teslimiyet gösterilmesi, Paylaşma ve Dayanışma bilinci, Sadaka verme ve Sevap Kazanma gibi insan hayatının önemli değeri kabul edilen eylemlerin yaşanmasına yol açan ortamı ve sahneyi hazırlaması itibariyle kutsal günlerimizin eda edilmesinde bir bakıma huzur ve mutluluk yaşandığı görülmekte. Son Dini Kültür, Son Elçi ve Son uyarıcı kaynak olan Kutsal Kitabımızın rehberliğinde insanlığımıza yön veren İslami Kimliğin önümüze koyduğu temel değerler bir bakıma insan ve yaratılan varlık olma tanımının açıklayıcısı olmakta. Yüzyılımızın yıkım ve ölümler üzerine yazılan tarihini sonlandıracak ana sebebin ilahi kudret olduğunu unutmadan, yaşanacak kutsal günlerin öncelikle barış ve huzur daha sonra da insanlar arası sosyal sözleşmelere dayanan bir birliktelik inancı yaşatması temennisi son söz olsun.