Yılbaşı yaklaşıyor. Yılbaşı demek, kimileri için yeni umutlar, kimileri için ise “ya çıkarsa” diye içten içe kurulan hayaller demek. Milli Piyango bayisinin önünden geçerken insanın aklından binbir ihtimal geçiyor. Belki bir bilet, belki birkaç gün sürecek bir umut… Hepsi bu.

Ama tam o anda, daha bileti cebinize koymadan bir ses yükseliyor:

“Piyango alma, haram!”

Tamam, diyelim ki haram. Peki hayal kurmak da mı haram?

İşin tuhafı şu: “Haram” kelimesi nedense hep yoksulların hayallerinin karşısına dikiliyor. Harun kadar zengin olanlara kimse bir şey demiyor. Evi, arabası, yazlığı olana “haram” diyen yok. İşi gücü yerinde olana kimse dönüp de hesap sormuyor. Ama bir gariban, bir bilet alıp hayal kurmaya kalkınca, hayali bile haram ilan ediliyor.

Soruyorum: Haramsa onun haramı, hayalse onun hayali. Cezası varsa da onun cezası. Size ne oluyor?

Yoksul neden yoksul biliyor musunuz? İşte tam da bu “haram mı, helal mi” kelimelerinin tek taraflı kullanılmasından. Garibana haram olan her şey, nedense yüksek kesimlere helal oluyor. Yoksulun bir bilet alıp hayal kurmasına bile tahammül yok.

Yolunu kesip hayallerini elinden almak için hazır bekleyen onlarca insan var. Madem yoksulu bu kadar düşünüyorsunuz, madem haram yemesin istiyorsunuz; neden elinden tutmuyorsunuz?

Zekâtını neden vermiyorsun?

İş neden vermiyorsun?

Ev, maaş, umut neden vermiyorsun?

Neden çıkıp da “Gel kardeşim, biz Müslümanız, kardeşiz; hayallerin varsa birlikte gerçekleştirelim” demiyorsunuz? Neden bu kadar gerçek dışısınız?

Bir yoksul, bir gariban bir bilet almış. Belki birkaç gün hayal kuracak, belki o hayalle ayakta duracak, belki umudu tazelenecek. Onu bile çok görüyorsunuz.

Evet, ya çıkarsa?

Ben de hayal kurmak istiyorum.

Her gün gözümün önünden geçen lüks arabalara bir gün ben de binmek istiyorum.

Önünden geçtiğim ama kapısından giremediğim lüks evlerim olsun istiyorum.

Kokusunu içime çektiğim ama tadına bakamadığım lokantalarda bir pirzolam olsun istiyorum.

Benim de bir hayalim olsun.

Senin de olsun.

Hepimizin olsun.

Çünkü bazen insanı hayatta tutan şey para değil, umuttur.

Hoşça kalın.