Bir anlık öfke, kolay kazanılmak istenen para ya da yanlış arkadaşlıklar… Bazen insanın bütün hayatını değiştirecek bir hataya dönüşebilir. Cezaevini özendirenlere, suçu güç ve itibar sananlara sesleniyorum: Dört duvar arasında kaybedilen yalnızca özgürlük değil, hayattan çalınan yıllardır.

Son yıllarda gençler arasında endişe verici bir anlayışın yaygınlaştırılmaya çalışıldığını görüyoruz. Bazı çevreler tarafından suç işlemek, cezaevine girmek, orada tanınmak ve çıkınca farklı bir insan gibi karşılanmak adeta bir güç gösterisi olarak anlatılıyor. Sanki cezaevine girip çıkmak bir başarıymış, insanın omuzlarına görünmez bir unvan kazandırıyormuş gibi…

Oysa gerçeklerin anlatılanlarla hiçbir ilgisi yok.

Gençler, cezaevi bir fantezi evi değil! Cezaevi, özgürlüğünüzün elinizden alındığı, hayatınızın dört duvar arasına sıkıştırıldığı yerdir.

Filmlerde gördüğünüz sahneleri, sosyal medyada karşınıza çıkan özendirici görüntüleri bir kenara bırakın. Gerçek hayat, senaryolardan ibaret değildir. Cezaevinde istediğiniz zaman dışarı çıkamaz, istediğiniz insanla görüşemez, istediğiniz yere gidemezsiniz. Günler birbirini takip ederken zamanla dış dünyayla aranızdaki bağ zayıflar. Bir süre sonra takvim yapraklarından çok, geride bıraktığınız hayatı düşünmeye başlarsınız.

Cezaevinin kapısından içeri girdiğinizde geride bıraktığınız hayat artık sizin için ulaşılması zor bir özleme dönüşür. Annenizin sesini istediğiniz zaman duyamaz, babanızın yanına gidemez, arkadaşlarınızla bir çay içemezsiniz. Özgürlüğün ne kadar büyük bir nimet olduğunu belki de ilk kez o zaman anlarsınız.

Üstelik cezaevi arkadaşlıkları, mahallede kurduğunuz dostluklara benzemez. Aynı ortamı paylaşmak zorunda kaldığınız insanların geçmişlerini, düşüncelerini ve davranışlarını her zaman bilemezsiniz. Kendi güvenliğiniz için sürekli dikkatli olmak zorunda kalabilirsiniz.

Kapıların kilitlenme sesi, demir parmaklıklar, sınırlı hareket alanı ve dışarıya duyulan özlem… Bir süre sonra insanın ruhunu da yormaya başlar.

Özellikle ağır cezaların söz konusu olduğu durumlarda bu koşullar çok daha zorlayıcı hale gelebilir. İşte gençlerin görmesi gereken gerçek budur.

Bazı gençler, cezaevine girip çıkmanın kendilerine çevrelerinde saygınlık kazandıracağını düşünüyor. Oysa gerçek bunun tam tersidir.

Bir suç nedeniyle cezaevine girmek, insana kabadayılık unvanı kazandırmaz. İnsanların sizden çekinmesi saygı duydukları anlamına gelmez. Bazen insanlar korktukları için değil, sorun yaşamak istemedikleri için sizden uzak durur.

Daha da önemlisi, cezaevinden çıktıktan sonra hayatınıza kaldığınız yerden devam etmeniz her zaman kolay olmaz. Sabıka kaydı, iş bulma konusunda karşılaşabileceğiniz engeller, bozulan aile ilişkileri ve kaybedilen güven… Bunların her biri yeniden hayata tutunmanızı zorlaştırabilir.

Bir anlık öfke yüzünden yıllarınızı, kolay para kazanma uğruna geleceğinizi, yanlış arkadaşlıklar uğruna ailenizin huzurunu kaybetmeye değer mi?

İşin en acı tarafı ise içeride yalnızca sizin ceza çekmemenizdir.

Siz dört duvar arasında günlerin geçmesini beklerken anneniz evde gözyaşı döker. Babanız belki kimseye belli etmeden üzüntüsünü içine atar. Kardeşleriniz büyür, hayatlarına devam eder ama siz onların en güzel günlerinde yanlarında olamazsınız.

Çocuklarınız varsa ilk adımlarını, okul heyecanlarını, büyümelerini kaçırabilirsiniz. Kardeşinizin düğününde bulunamaz, ailenizin en mutlu günlerini uzaktan bile paylaşamayabilirsiniz.

Dışarıda bir hayat akıp giderken sizin hayatınız bir kapının ardında beklemeye mahkûm olur.

İnsan bazen kaybettiği parayı yeniden kazanabilir, bozulan işini yeniden kurabilir. Ancak kaybettiği zamanı geri getiremez.

İşte cezaevinin insana öğrettiği en ağır gerçeklerden biri de budur.

Genç kardeşlerime özellikle seslenmek istiyorum.

Birisi size hakaret etti diye hayatınızı karartmayın. Bir tartışma yüzünden elinize silah almayın, bıçağa sarılmayın. Birkaç kuruş fazla kazanmak için yasa dışı işlere bulaşmayın. Sizi suça sürükleyen insanların kendi hayatlarına devam ederken sizin cezaevinde yıllarınızı tüketmenize izin vermeyin.

Unutmayın, sizi suça teşvik edenlerin çoğu, sonuçlarıyla sizin kadar yüzleşmeyecektir. Suçun bedelini ise en başta siz ve aileniz ödeyecektir.

Öfkenizi kontrol etmeyi öğrenin. Her tartışmayı kazanmak zorunda değilsiniz. Her söze cevap vermek, her haksızlığa aynı şekilde karşılık vermek zorunda değilsiniz. Bazen geri adım atmak, hayatınızın en büyük zaferidir.

İmkânınız varsa okuyun, meslek öğrenin, kendinizi geliştirin. Eğitim imkânınız yoksa bir işin ucundan tutun. Alın terinizle kazandığınız ekmeğin kıymetini bilin. Az kazanın ama helal kazanın. Bugün küçük gördüğünüz bir iş, yarın hayatınızı değiştirecek büyük bir fırsata dönüşebilir.

Hayatta herkesin önüne yeni kapılar açılabilir. İşsiz kalabilirsiniz, parasız kalabilirsiniz, başarısız olabilirsiniz. Ancak bunların hiçbiri dünyanın sonu değildir. Yeniden başlayabilir, yeni arkadaşlıklar kurabilir, kendinize başka bir yol çizebilirsiniz.

Fakat suça bulaşarak kendi geleceğinizi karartırsanız, bunun sonuçlarıyla yıllarca mücadele etmek zorunda kalabilirsiniz.

Gençler, cezaevi bir güç gösterisi, bir kahramanlık hikâyesi ya da övünülecek bir başarı değildir. Cezaevi, insanın özgürlüğünü kaybetmesidir.

Sizler bu ülkenin, bu şehrin ve ailelerinizin geleceğisiniz. Batman'ın gençleri olarak enerjinizi kavgaya, suça ve yanlış arkadaşlıklara değil; eğitime, üretime, spora ve başarıya yönlendirin.

Annenizin ve babanızın başını öne eğdirmeyin. Kendinize, ailenize ve geleceğinize sahip çıkın.

Çünkü unutmayın; başkasına kendinizi ispatlamak için hayatınızı mahvetmek zorunda değilsiniz. Asıl güç, suça bulaşmadan ayakta kalabilmek, alın teriyle kazanmak ve başınız dik yaşayabilmektir.

Gençler, bir hayatınız var. Onu dört duvar arasına hapsetmeyin!

Hoşça kalın…