Futbolu yıllardır takip ederim. Spor programları yaptım, maçları yorumladım, tribün heyecanını yaşadım. Futbolun sadece 90 dakikalık bir mücadele olmadığını; dostluk, kardeşlik, dayanışma ve ortak bir heyecan olduğunu savundum.
Ama Amedspor-Beşiktaş maçının ardından yaşananları gördükten sonra, ilk kez futboldan gerçekten soğuduğumu hissettim.
Bir Kavşakta Mahsur Kaldık
Maçın ardından Amedspor taraftarlarının araçlarıyla yolları kapatması nedeniyle ailemle birlikte neredeyse bir saat kavşakta mahsur kaldık.
Yanımızda çocuklar vardı, yaşlılar vardı. İnsanlar evlerine gitmek, hastaneye ulaşmak, işine yetişmek veya sadece geceyi huzur içinde geçirmek istiyordu. Ancak yollar kapanmış, trafik durmuştu.
Yakılan meşaleler, maytaplar, havai fişekler ve yükselen sesler nedeniyle ortaya çıkan görüntü, bir futbol sevincinden çok bir mahşer alanını andırıyordu.
Elbette sevineceğiz.
Elbette tuttuğumuz takım kazandığında mutlu olacağız.
Elbette futbolun heyecanını yaşayacağız.
Ama her şeyin bir sınırı olmalı.
Sevinç Başkasının Huzurunu Bozmamalı
Futbol kardeşliktir.
Futbol birleştiricidir.
Futbol bir spordur.
Ancak futbol sevgisinin dozunu kaçırdığımızda, sevincimiz başkasının huzursuzluğuna dönüşüyorsa burada durup düşünmemiz gerekiyor.
Havai fişekleri, maytapları bir kenara bırakalım...
Bazı kişilerin havaya silahla ateş açması ise gerçekten kabul edilebilir bir durum değil. Bu görüntüler beni derinden üzdü.
Çünkü sevinç adına yapılan bir davranışın başka insanların can güvenliğini tehdit etmesi, artık kutlama olmaktan çıkar.
Ben Bile Futboldan Soğuduysam...
Yıllarca spor programları yaptım.
Maçları konuştum.
Takımları yorumladım.
Futbolun heyecanını ekranlarda, sahalarda ve tribünlerde yaşadım.
Ben bile yaşananlardan sonra futboldan ve maç atmosferinden soğuduğumu hissediyorsam, futbolla hiç ilgisi olmayan insanların yaşananlara nasıl baktığını gerçekten merak ediyorum.
Hatta açık söyleyeyim; uzun yıllardır taraftarı olduğum Batman Petrolspor'a karşı bile o gece yaşananların ardından bakış açımın değiştiğini hissettim.
İnsan ister istemez, "Ne maç oynansın ne de böyle bir sevinç yaşansın" noktasına gelebiliyor.
Caddeler Stadyum Değildir
Şunu birbirinden ayırmamız gerekiyor:
Futbol stadyumda oynanır.
Taraftar stadyumda bağırır, çağırır, tezahürat yapar, sevincini yaşar.
Maç biter ve mümkün olduğunca herkes evine döner.
Caddelerimiz stadyum değildir.
Sokaklarımız tribün değildir.
Kavşaklarımız kutlama alanı değildir.
Çünkü o caddelerde gece uyuyan çocuklarımız var.
Yaşlılarımız var.
Sabah erken saatlerde işe gidecek insanlar var.
Hastaneye ulaşması gereken vatandaşlarımız var.
Gece çalışıp sabah evine dönmek isteyen emekçilerimiz var.
Ve bütün bunların, bir başkasının futbol sevincinden dolayı saatlerce mağdur edilmemesi gerekir.
Herkes Futbolu Sevmek Zorunda Değil
Herkes futbolu sevmek zorunda değil.
Herkes bir takımın galibiyetini aynı coşkuyla kutlamak zorunda da değil.
Dolayısıyla hiç kimse, kendi sevincini başkasının huzurunun önüne koymamalı.
Bir insanın eğlenme hakkı varsa, diğer insanın da huzur içinde yaşama hakkı vardır.
Bir kişinin sevinci, başka bir vatandaşın hakkına ve huzuruna ipotek koymamalıdır.
Bence asıl mesele tam da burada başlıyor.
Amedspor'un Başarısına Gölge Düşmesin
Amedspor'un sahadaki başarısı elbette futbolun bir parçasıdır. Ancak saha dışındaki aşırı ve kontrolsüz görüntüler, ne yazık ki elde edilen sportif başarının önüne geçebiliyor.
Oysa güzel bir galibiyet, güzel bir şekilde kutlanabilir.
Sevinilebilir.
Şarkılar söylenebilir.
Tezahüratlar yapılabilir.
Ama bunu yaparken çevremizdeki insanların da var olduğunu unutmamak gerekiyor.
Çünkü gerçek taraftarlık, sadece takımını sevmek değil; içinde yaşadığı topluma da saygı göstermektir.
Her Şey Tadında Güzel
Batman'da benim gibi düşünen birçok insan olduğuna inanıyorum.
Söyledikleri de aslında çok basit:
Her şeyin bir sınırı olmalı.
Her sevinç tadında yaşanmalı.
Hiçbir eğlence, vatandaşın huzurunu bozuyorsa artık eğlence değildir.
Bir başkasının çocuğunu korkutuyorsanız, yaşlısını rahatsız ediyorsanız, hastasını mağdur ediyorsanız, yolunu kapatıyorsanız, gece uykusunu bölüyorsanız orada bir şeylerin yanlış olduğunu kabul etmek gerekir.
Ben gerçekten futboldan soğudum.
Beni en çok üzen de futbolun kendisi değil, futbol adına yapılanların insanlarda oluşturduğu bu duygu oldu.
Umarım bundan sonra sevinçlerimizi daha sakin, daha kısa ve en önemlisi başkasının huzurunu bozmadan yaşarız.
Çünkü futbolun güzelliği, insanları birbirinden uzaklaştırmak değil, birbirine yaklaştırmak olmalı.
Hoşça kalın.